Kennisbank

Wij delen graag onze kennis en ervaring

Ik maak een klein dansje op de salontafel. Het is gelukt!
Mijn inschrijving in het CAT register is een feit. Ik ben aangesloten bij deze beroepsvereniging als Level 3 therapeut. Het gevoel een erkend coach te zijn doet veel met mij. Daarnaast heb ik ook mijn AGB codes binnen en mag ik mij PGB aanbieder noemen. En als kers op mijn te groeien taart ook nog eens ingeschreven bij een prachtige organisatie: Samen Sterk Zorg. Deze organisatie heeft een prachtige visie waar ik mij helemaal bij aan kan sluiten.
Dit jaar begon al zo lekker. Ik mocht gezinsondersteuning op PGB basis gaan bieden aan een jong gezin. De zorg over een tweeling van 3 en de ondersteuning van hun ouders. Nog steeds ben ik bij dit gezin en kom er 2 dagen in de week. Wat een warm nest is het en wat zie ik groei bij beide mannekes. Ook moeder knapt weer op en kan de lichtere dingen weer zelf. Mijn ervaringen als PM-er komen heerlijk van pas en ik kan verschillende ontwikkelingsgerichte thema’s aanbieden. Hoe fijn is het om dan de glunderende koppies te zien. En wat geniet hun moeder hier weer van.
Een volgend PGB aanvraag is onderweg. Een moeder die uit een huiselijk geweld situatie komt heeft mijn hulp gevraagd en we gaan proberen of de ondersteuning voor haar en de begeleiding van haar 2 jonge kinderen middels PGB haalbaar is. Voor alle 3, want de trauma’s maken een stabiele ouder/kind relatie erg lastig. Ook hier zie ik dat de spiegel zijn werk doet. De kinderen spiegelen onbewust de emoties van moeder. En zij raakt daardoor nog emotioneler. Wat zou het fijn zijn om hier de liefde weer te laten groeien.
Voor het pedagogisch coachen heb ik geen codes en dergelijke nodig, maar ook daar zie ik mooie dingen gebeuren. PM-ers die zich bewust worden van hun eigen gedrag. Zij staan open om naar hun eigen handelen te kijken. Hoe reageer jij op het gedrag van een peuter wanneer deze boos is? Hoe ga je daar mee om en wat doet het met je? Kijken vanuit een positief oogpunt naar je eigen reactie. Niets is goed of fout. Puur en open kijken naar wie je bent. Waar sta ik als PM-er in mijn kracht. En hoe kan ik krachtiger worden?
Wat ik duidelijk probeer te maken is dat kinderen onbewust gedrag laten zien wat wij uitzenden. Zij vertalen onze emoties en gevoelens. Dat maakt van hen nog geen “lastige’ kinderen. Het gedrag wordt door ons als minder positief ervaren, toch geeft reflectie naar ons eigen gedrag ons de handvatten met ongewenst gedrag om te gaan. Ben je nieuwsgierig geworden hoe dit dan werkt, dan ben je welkom om vrijblijvend een gesprek met mij aan te gaan.

Maandag 16 december was het dan zover. Ik mocht een gastles gaan geven op het Drenthe College te Emmen. En dat vond ik naast reuze spannend ook erg leuk. Uit enthousiasme en nieuwsgierigheid had ik me aangemeld. Immers was ik zelf ook ooit een (S)AW studente en heb ik nog altijd veel aan het toen gegeven aanbod gehad. Ik denk dat ik me daar voor het eerst open moest stellen en uit mijn veilige comfortzone moest stappen. Ik herinner me de talloze huilbuien thuis, want jezelf presenteren vond ik doodeng.

En hoe leuk is het om opnieuw een school binnen te mogen wandelen, sfeer te proeven en met 3e jaars SAW leerlingen te mogen sparren over gedrag. Want daar zou ik het over gaan hebben. “Wat doet gedrag van een ander met jou?”

Na kennis te hebben gemaakt met hun mentor en het lokaal omgetoverd te hebben tot een leuke setting, druppelden de eerste leerlingen binnen. Ze waren verbaasd dat ze in een kring moesten gaan zitten. Vanaf het begin was er een open en vertrouwde sfeer. Ik had uitgelegd waarom ik voor een kring had gekozen en dat vonden ze fijn. Immers een kring biedt geen leider, maar ben je gelijkwaardig aan elkaar.

Ik heb een tweetal oefeningen met ze gedaan. Ook hun mentor deed mee en dat vonden ze te gek. De sfeer was goed en bleef goed. Ze waren geïnteresseerd en durfden kritische vragen te stellen. En daar verdienen ze dan ook zeker een dik compliment voor. Want hoe stoer is het dat je met een onbekende en je mentor gaat sparren over gedrag. Juist op deze leeftijd is het lastig jezelf een spiegel voor te houden, laat staan jezelf kwetsbaar op te stellen. Deze leerlingen zien elkaar niet dagelijks en zitten ook niet bij elkaar in een groep. Ze zien elkaar in sub groepen en toch voelden ze zich veilig genoeg om te sparren over gedrag.

Ik heb genoten van deze middag en heb de complimenten dankbaar in ontvangst genomen. Voor mij was dit mijn eerste gastles en het smaakt naar meer. Wat heb ik genoten om mijn visie over gedrag te mogen delen. In een setting waar ruimte is voor ieders idee en visie. Een setting waar niets fout of goed is. Een setting waar je jezelf mag zijn. Hoe leuk is het dat ik als coach ook weer spiegeltjes heb mogen zien. Dat ik met deze inzichten verdere stappen ga zetten op mijn coach pad. Dit dankzij de feedback waar ik om had gevraagd. Deze was positief en ze gaven mij naast de tops ook tips waar ik mee aan de slag ga.

Ik ga mijn ideeën uitwerken en op papier zetten. Op naar nieuwe gastlessen en workshops!

 

 

 

Meer informatie?
Wilt u direct meer informatie, neem gerust contact op met Rian of plan direct een vrijblijvend kennismakingsgesprek.